بزرگنمايي:

سیاست و بازاریابی - ایسنا / موشک خصوصی چین در دومین پرواز خود با موفقیت توانست یک بازیابی موشک انجام دهد. این مأموریت، نخستین تلاش موفقیت‌آمیز چین برای بازیابی مرحله اول یک موشک با استفاده از پایه‌های فرود و همچنین نخستین بازیابی موفق یک پیشران چینی روی زمین بوده است.
چین بار دیگر به یک دستاورد مهم در عرصه پروازهای فضایی دست یافت.
شرکت نوپای چینی لنداسپیس (LandSpace) مستقر در پکن، شامگاه ۱۸ اوت توانست مرحله اول موشک ژوچوئه-۳ (Zhuque-3) را با موفقیت فرود بیاورد و به نخستین شرکت چینی تبدیل شود که در جریان یک پرتاب مداری موفق به انجام چنین کاری شده است.
این اتفاق در مجموع، دومین فرود یک موشک مداری چینی محسوب می‌شود. نخستین مورد در روز ۱۰ ژوئیه و توسط موشک لانگ مارچ ۱۰ بی (Long March 10B) رقم خورد؛ موشکی که شرکت دولتی علوم و فناوری هوافضای چین (CASC) آن را ساخته است.
لانگ مارچ 1B برای بازگشت به زمین از کمک یک سامانه مخصوص استفاده کرد و به‌آرامی روی یک تجهیزات توری ‌شکل نصب‌ شده روی یک کشتی در دریا فرود آمد. اما ژوچوئه-۳ روی زمین بازگشت و به لطف مجموعه‌ای از پایه‌های فرود، درست مانند موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس، به ‌صورت عمودی روی زمین باقی ماند.
این پرواز یک آزمایش مهم برای ژوچوئه-۳ است؛ زیرا این موشک از مرحله نمایش و راستی‌آزمایی فناوری به سمت مرحله کاربرد مهندسی فناوری استفاده مجدد حرکت می‌کند.
این ماموریت، درستی طراحی و قابلیت اطمینان سامانه پرتابگر قابل استفاده مجدد ژوچوئه-۳ را بیشتر تایید کرده و توانایی بازیابی مرحله اول و میزان بلوغ مهندسی این سامانه را مورد ارزیابی قرار داده است.
شباهت ژوچوئه-۳ به فالکون ۹
ژوچوئه-۳ شباهت زیادی به فالکون ۹ اسپیس‌ایکس دارد؛ موشکی که نخستین فرود موفقیت‌آمیز خود را در سال ۲۰۱۵ انجام داد و اکنون بیش از ۶۰۰ فرود را در کارنامه دارد.
هر دو موشک دارای پیشران قابل استفاده مجدد و مرحله بالایی یک ‌بارمصرف هستند و تقریبا ارتفاع یکسانی دارند؛ فالکون ۹ حدود ۷۰ متر و ژوچوئه-۳ حدود ۶۶ متر ارتفاع دارد.
توان حمل محموله این دو موشک نیز به یکدیگر نزدیک است. ژوچوئه-۳ می‌تواند حدود ۱۸ هزار و ۳۰۰ کیلوگرم محموله را به مدار پایین زمین (LEO) منتقل کند، در حالی که ظرفیت حمل محموله فالکون ۹ به مدار پایین زمین حدود ۲۲ هزار و ۸۰۰ کیلوگرم است.
با این حال، این دو موشک از سوخت‌های کاملا متفاوتی استفاده می‌کنند. فالکون ۹ از ترکیبی از اکسیژن مایع (LOX) و نفت سفید مخصوص موشک استفاده می‌کند، در حالی که ژوچوئه-۳ با ترکیبی از اکسیژن مایع و متان مایع کار می‌کند.
دومین پرواز ژوچوئه-۳
این پرتاب از منطقه آزمایشی نوآوری تجاری فضایی دونگ‌فنگ در شمال‌غرب چین انجام شد. این دومین پرواز ژوچوئه-۳ بود.
این موشک نخستین پرواز خود را در روز دوم دسامبر ۲۰۲۵ انجام داده بود؛ پروازی که در مجموع تقریبا موفقیت‌آمیز بود. مرحله دوم ژوچوئه-۳ طبق برنامه به مدار زمین رسید؛ اتفاقی که برای نخستین پرواز یک موشک چندان معمول نیست.
ژوچوئه-۳ بخشی از تلاش گسترده چین برای حرکت به سمت فناوری موشک‌های قابل استفاده مجدد است؛ فناوری‌ای که با افزایش بهره‌وری پرتاب‌ها، به یکی از عوامل اصلی موفقیت فالکون ۹ تبدیل شده و این موشک را با اختلاف زیاد به پرکاربردترین پرتابگر جهان تبدیل کرده است.
علاوه بر لنداسپیس، چندین شرکت خصوصی چینی نیز در حال توسعه موشک‌هایی با مرحله اول قابل استفاده مجدد هستند.
بنابراین، به نظر می‌رسد فرود موشک‌های چینی به ‌زودی دیگر یک اتفاق کم‌سابقه و غیرمعمول نخواهد بود و رقابت چین برای توسعه پرتابگرهای قابل استفاده مجدد وارد مرحله جدی‌تری شده است.